Buro Vlot en het meten met twee maten.

In het laatste artikel in de LC van 15 mei werd de vraag gesteld of er sprake is van slechte bedrijfsvoering of ‘...kwade opzet...’. Dit schoot me écht in het verkeerde keelgat. Heksenjacht was het eerste wat bij me opkwam.

Al jaren worden er aantoonbaar zakken gevuld door met name nieuwe managers, die kwamen toen de zogenaamde marktwerking ook in de zorg moest worden ingevoerd.

Marktconforme salariëring noemen ze dat in die kringen en iedereen (met inbegrip van (ex)vakbondsleiders ) lijkt dat maar al te graag te willen geloven.

Het zou de (onderzoeks-)journalistiek sieren, als ze dit schandalige asociale gedrag eens aan de kaak zouden stellen. Maar nee, het journaille stort zich liever op een makkelijker slachtoffer.

Laat buiten kijf staan, dat wat er bij Buro Vlot is gebeurd, niet kan en dus ook grondig uitgezocht moet worden, want ik weet natuurlijk ook, dat er al vele malafide (schuldhulp-)bureautjes de “markt “ vervuil(d)en.

Maar een ieder die ooit met deze directrice in contact is geweest, weet dat er “..van kwade opzet..” nooit sprake geweest kan zijn. Slechte bedrijfsvoering en daardoor het benadelen van haar cliënten: oké en daar moet , zoals gezegd, zeker wat aan gedaan worden.

Maar wie benadeeld deze cliënten nu eigenlijk het meest ?

Het is toch het Zorgkantoor dat, op basis van nog slechts geruchten ( er is immers nog helemaal niets bewezen, er wordt slechts onderzocht !) al direct geld is gaan terugvorderen van al zwaar gedupeerde mensen.

Bij mensen dus, die al afhankelijk bleken van de (schuld-)hulp die ze niet meer kregen en nu ook nog eens (nog dieper) in de schulden zijn geraakt. Ja hoor, het Zorgkantoor weet in haar recht te staan en zal dat juridisch ook wel weten aan te tonen.

Maar als je iets wettelijk MAG, wil dat toch niet zeggen dat je het ook direct MOET gaan doen ! Want hier is geen enkele sprake van rechtvaardigheid, om van respect en menselijke waardigheid al maar helemaal niet te spreken.

Het Zorgkantoor heeft al laten weten dat ze bereidt zijn om tot afbetalingsregelingen te komen ; maar betaald zal en moet er blijkbaar worden en dat terwijl er nog niemand is die precies weet hoe het zit !

Ik heb dan ook veel meer vragen bij de intentie en het gedrag en het handelen van het Zorgkantoor, dan bij dat van de voormalig directrice.

Als ik het goed begrepen heb, hebben de meeste gedupeerde cliënten inmiddels al weer de beschikking over de zo noodzakelijke hulp.

Maar ik wens hen en hun hulpverleners hiermee veel sterkte in deze, door het Zorgkantoor extra moeilijk gemaakte tijden.

De voornaamste vraag die bij me blijft hangen is wel, dat als het Zorgkantoor blijkbaar geen enkele maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft, wat is dan haar bestaansrecht ? Een nieuwe bureaucratische laag tussen cliënt en financier ?

Harold Hesselink,
Hulpdienst SP-Leeuwarden.
h.hesselink8@upcmail.nl