leeuwarden.sp.nl

Homepage SPLeeuwarden

Zoeken op leeuwarden.sp.nl

Doe mee!

SP Leeuwarden draait volledig op vrijwilligers, die er samen hard aan werken om Leeuwarden socialer en leuker te maken.

Bekijk onze vacatures


Zoeken

Ook op lokale sites

SP Leeuwarden





leeuwarden@sp.nl

ROOD Leeuwarden

Kelly van der Sloep
Hollanderdijk 43
8932 GK Leeuwarden
T (06) 40102260

roodleeuwarden@sp.nl

SP Leeuwarden :: Opinie

opinie MOE meldpunt.

19-02-2012 • De PVV heeft weer wat nieuws bedacht: een website waar Nederlanders melding kunnen maken van Midden en Oost- Europeanen die zich misdragen in de maatschappij.

Nu zijn we van meneer Wilders gewend dat hij soms wat extreme uitspraken heeft, denk aan de "kopvoddentax" en "tuigkampen", maar dit komt wederom in aanmerking voor de Dikke van Dale van 2012.

Beetje jammer dat Wilders van Noord- Afrikanen, Nederlandse gezinnen in de Schilderswijk nu overstapt naar de Midden en Oost- Europeanen om zijn gal op te spuwen.

Daarbij Spaart hij kosten noch moeite om eens goed naar zijn eigen partij te kijken en daar eens zijn wenkbrauwen over op te trekken.

Natuurlijk zijn er Polen en Bulgaren die zich niet aan de regels houden en waar menig Nederlander zich aan ergert, maar om nu een meldpunt te gaan openen lijkt net iets te ver gaan.

Het doet enigszins denken aan het programma "Opsporing Verzocht" waar mensen die getuigen zijn geweest van een misdaad of de dader in kwestie kennen een melding kunnen maken bij de Criminele Inlichtingen Eenheid en zelfs anoniem hun beklag kunnen doen.

Goed.. misschien gaat deze vergelijking wel een beetje te ver, maar er is toch ook geen meldpunt voor mensen die klagen dat Wilders teveel waterstofperoxide voor zijn kapsel gebruikt?

Tip voor meneer Wilders: Laten we nou niet op alle slakken zout gaan leggen en niet van iedereen die niet de Nederlandse nationaliteit heeft een apart meldpunt gaan openen.

Laten we ons vooral met ons eigen gedrag gaan bezighouden, in plaats van constant de vinger naar een ander te wijzen. Immers is de hufter die je tegenkomt op straat, is vaak degene die je vanuit de etalageruit aankijkt.

Alyssa Lievens SP rood


Opiniestukken deel 1 en 2

10-01-2012 • Niet alleen meer volledige afbraak van sociale voorzieningen en volkshuisvesting, maar ook uitverkoop in de democratie van de burger.

Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB)

Volgens artikel 32 van de Nederlandse grondwet heeft iedere Nederlandse staatsburger het recht zogenoemde Wob-verzoeken in te dienen en de documenten binnen een bepaalde periode en kosteloos te ontvangen.


Doe er maar iets leuks mee

20-10-2011 • Ieder bestuursorgaan doet het: subsidies verstrekken. Zo ook de gemeente Leeuwarden. Maar waar gaat dat geld nu eigenlijk naar toe?

Dat is op zich niet zo moeilijk te achterhalen. Men pakt de begroting van de gemeente en zoekt het overzicht van de subsidies. Staat er keurig in naar wie en welk bedrag er overgemaakt wordt.

Ja maar waar gaat dat geld nu eigenlijk echt naar toe? Oh je bedoeld voor welk doel wordt het geld nu eigenlijk overgemaakt? Dat is een goede vraag…. Daar moet ik zelf ook even over nadenken.

Ik ga dan ook eerst bij mezelf te raden. Heb ik daar dan in de begroting c.q. jaarrekening overheen gelezen of heb ik het elders gezien? Ik kom tot de conclusie, nee ik heb het niet ergens kunnen lezen in de begroting of jaarrekening, want het staat er niet in.

Deze wake up call heb ik dankzij het rekenkameronderzoek naar het subsidiebeleid in de gemeente. Ik moet nu dan wel ook hand even in eigen boezem steken: ik ben zelf niet kritisch en oplettend genoeg geweest.

Ik ben dan weliswaar pas sinds januari 2011 fractievoorzitter van de SP, maar dan alsnog, ik had er verder navraag naar kunnen doen. Ik heb me over de bedragen wel verbaasd, maar heb geen actie ondernomen.

Maar goed, het rapport ligt er en er staat toch wel het nodige in wat mij best deed verbazen, maar gelukkig ook gerust stelde.

Wat mij gerust stelde is dat het beleid wel rechtmatig is (het voldoet aan alle wettelijke eisen) en is ook zeer doelmatig (het is efficiënt en specifiek). Slechts een klein verbeterpuntje is dat de subsidies beter gekoppeld moeten worden aan de doelen van de gemeente.

Hier kan ik prima mee leven als verbeterpunt. Wat mij tegenviel is dat de doeltreffendheid van de subsidies niet bekend is.

Dat doet denken dat we geld geven aan de organisatie en bijna zeggen dat ze in een bepaald domein er wat mee moeten doen en de rest aan hen zelf is.

Te meer ook, omdat de aanvragen vaak niet op tijd behandeld worden of niet compleet aangeleverd worden. En dat terwijl de richtlijnen toch glashelder zijn (zie artikel 5 van de Subsidieverordening 2011).

Iedereen zal het met mee eens zijn dat het fijn zou zijn als we tegen onze werkgever konden zeggen: "Baas, we werken de uren van deze maand volgende maand wel, maar willen deze maand wel alvast betaald krijgen." Een belachelijk voorbeeld natuurlijk, maar met de subsidie lijkt het wel zo te werken:

U dient een aanvraag te laat en onvolledig in, maar we behandelen deze wel en beter nog, het wordt nog voor 99% (waar 90% maximaal is toegestaan) van te voren uitgekeerd. Mag ik dan als werknemer in dienst onder dezelfde voorwaarde als die bij subsidieverstrekking gelden?

En het verhaal wordt nog leuker. Er worden subsidies ontvangen zonder dat daartoe een aanvraag is ingediend. Wat zou ik mij daar als werknemer bij voor kunnen stellen….

Over die subsidieverordening 2011 trouwens het volgende. De SP was vlak voor de zomer degene die het initiatief nam om de vaststelling van de nieuwe verordening uit te stellen om daarmee juist de uitkomsten van dit rekenkameronderzoek af te wachten en dan direct aanbevelingen meenemen.

Er is toen toch besloten om hem vast te stellen, omdat anders de efficiency besparing binnen de ambtelijke dienst niet kon plaats vinden, omdat de nieuwe regels anders niet op tijd ingevoerd konden worden. En of de vaststelling nu doelmatig was, volgens mij niet, want ik zie voldoende nieuwe aanpassingspunten voor de verordening.

Misschien is de nieuwe verordening er wel ook gewoon om onszelf bezig te houden. Er lopen nu soms al juridische procedures omdat ontvangers van subsidies het niet eens zijn met het bedrag dat ze ontvangen c.q. de voorwaarden waaronder dit gebeurt (als die voorwaarden trouwens überhaupt opgesteld worden). En ik denk dat de procedures alleen nog maar meer worden.

In de nieuwe subsidieregelgeving wordt gestuurd op maatwerk. Wat de SP betreft helemaal prima. Maar dan moet je motivering voor het wel/niet toekennen van subsidie wel gedegen zijn, nog beter dan nu het geval is. En wat blijkt uit het onderzoek van de Rekenkamer?

De onderbouwing is nu al niet geweldig en van voorbeelden die al beschikbaar zijn, wordt geen gebruik gemaakt. Houden we van het wiel continue opnieuw uitvinden? Je zou het bijna zeggen.

Een ding is zeker, met de nieuwe regels is een algemeen voorbeeld niet meer bruikbaar als alles maatwerk is, dus een nieuwe uitdaging hebben we al te pakken. En de regels zijn pas een kleine 4 maanden oud. Of dit efficiënt is? Laten we het afwachten hoe de discussie verder zal verlopen, maar een ding is zeker, de net gemaakte aanpassingen moeten weer aangepast worden!

Jeffrey Brakenhoff
Fractievoorzitter SP Leeuwarden

Opiniestuk Friesch Dagblad inzake rekenkameronderzoek Subsidiebeleid gemeente Leeuwarden


Het Plan 'Omvorming Cultuur' van het College Kraakt aan Alle Kanten

Zowel het College als de Raad ontbreekt het aan kennis, kunde,
creativiteit en ondernemerschap

17-06-2011 • Op woensdag 15 juni sprak Commissie Welzijn wederom over het plan voor de hervorming van cultuur in Leeuwarden. Al ruim een jaar breekt de Raad haar hoofd om de bezuinigingen op cultuur te bewerkstelligen. Het zogeheten visiedocument 'Omvorming Cultuur' van het College, waarin onder andere staat dat Parnas per 2013 opgedoekt mag worden, wordt met argusogen aanschouwd.

Er is wederom geen enkele vooruitgang geboekt

De haast slaapverwekkende, vier uur durende zit bood wederom geen uitkomst. Wethouder Diks wist alle vragen, opmerkingen en kritiek op het visiedocument hakkelig van zich af te wuiven door het 'nader te willen onderzoeken'. Na enkele sterke opmerkingen van Vasbinder (VVD), Brakenhoff (SP), Jacobse (NLP) en Tilma (FNP) kon men in alle rust de ogen dicht doen; na een half uur had men nog niets gemist. Geen knopen doorgehakt, geen spijkers met koppen geslagen. Het enige vernieuwende was het alternatieve plan van de NLP. Het zal niet lang duren of straks komen alle partijen met een eigen alternatief op de proppen en kan men daar weer eindeloze discussies over gaan voeren.

Het College toont zich nalatig in de sociologische context

De houding van cultuurwethouder en afketser Diks was op z'n lichtst gezegd frustrerend. Dat het visiedocument nog steeds serieus wordt genomen, wekt ook enige twijfel in hoeverre het College verstand heeft van de culturele sector en de waarde van cultuureducatie en -participatie voor de samenleving, in dit geval van Leeuwarden. De maatschappij wordt al steeds meer individualistisch en egocentrisch. Deze sociologische context wordt compleet buiten beschouwing gelaten. Cultuureducatie en -participatie stimuleren juist een gevoel van saamhorigheid, mensen raken met elkaar in contact en het verbreedt je visie. Kunst en cultuur zijn zingevend. Een 'stap terug' op dit vlak is simpelweg niet mogelijk, omdat 'zingeving'juist een spilpunt is in de huidige maatschappij. De drempel hoger leggen om deel te nemen aan cultuur leidt alleen maar tot meer simplificatie van de gemeenschap; een fenomeen dat in de geschiedenis vaker is gebleken wanneer 'de wereld' complexer en onzekerder wordt. Het gevolg is een verpaupering van de maatschappij. Zie dan maar het economisch systeem draaiende te houden. De huidige en volgende generaties mogen de rotzooi opruimen.

Het College alsook de Raad toont zich ongeloofwaardig en inconsistent

The Big Six, stadsschouwburg De Harmonie, de bibliotheek, kunstencentrum Parnas, poppodium Romein, het Filmhuis en lokale omroep Mercurius, vormen de culturele wortels van de stad. Parnas is wellicht wel de dikste wortel: Als het centrum voor cultuureducatie verdwijnt, hoe weet de toekomstige jeugd dan de weg naar het theater, musea en alternatieve kunstvormen? Oja, via zogeheten 'cultuurcoaches': docenten die onder andere via Parnas ondergebracht worden in de wijk om aldaar basisschoolkinderen twee keer per jaar in aanraking te doen komen met cultuur. In de wijken kunnen kinderen ook cursussen gaan volgen op eigen initiatief. Schuchter wist Diks te vermelden dat er wellicht toch een apart gebouw moet komen voor lastig onder te brengen cursussen, zoals beeldhouwen en muzieklessen die geluidsoverlast kunnen veroorzaken. Brakenhoff viel op dat de bezuinigingen sterk ingaan op de lasten van het vastgoed, terwijl dit in het visiedocument niet

is meegenomen. Er wordt vermoed dat de bezuiniging op Parnas regelrecht gaat naar de investering op de hervorming, met andere woorden: Bezuinigd wordt er niet. Trek één wortel weg en je krijgt scheefgroei. Er wordt al gefluisterd over een 'dubbele agenda': Dat het gemeentebestuur allang een ander doel heeft voor het gebouw van Parnas en haar daarom uit de weg wil hebben. Hoe geloofwaardig is het College? Wiens belangen behartigt de Raad?

Het visiedocument kent geen visie

Het visiedocument kent drie scenario's, waarvan er slechts één (onvolledig) is uitgewerkt. We kunnen gerust stellen dat deze drie scenario's geen scenario's zijn, maar 'opties'. Er wordt gekozen voor optie B en díe kent dan verschillende scenario's. Optie B is overigens: 'Keuze voor 'Kunst voor ieder kind' én een volledig Cultuurbedrijf: Balans'. Hoe breed wil je het hebben? En dan weet het College met één toepasselijk 'plan' te komen!? Het visiedocument is zo vaag als het College zelf, laat staan dat het een fundament biedt voor de culturele omvorming in Leeuwarden ten behoeve van bezuinigingen.

Strategisch inzicht ontbreekt bij het College. Een goede uitwerking zou meerdere scenario's teweeg moeten brengen. Er moet rekening gehouden worden met tegenwerking en kans van slagen. Aannames dienen grondig onder de loep te worden genomen. Één van de grootste valkuilen bij het bewerkstelligen van dergelijke omvormingen is het onderschatten van wat de verandering teweeg zal brengen. Deze valkuil hangt de Raad boven het hoofd. Een goed uitgewerkt scenario betrekt ook het 'SMART' principe: Wat is Specifiek het plan?; Is het beoogde resultaat Meetbaar?; Wat voor Acties moeten er ondernomen worden?; Is het Realistisch?; Binnen wat voor Termijn moeten de veranderingen plaatsvinden? Geen van deze elementen komt terug in het visiedocument en geen van de onzekerheden zijn onderzocht.

Het College toont zich inadequaat om een goed visiedocument voor te leggen, waardoor de Gemeenteraad op een verkeerd voetstuk wordt geplaatst. Met inconsistente informatie kan de Raad bij voorbaat al geen beslissingen nemen en zeker niet op korte termijn. Speltip voor het College: Weet wat je op tafel gooit. Op 27 juni zal de Raad richting moeten geven aan het visiedocument, waarna het College nog een half jaar heeft om scenario's, in dit geval één, verder uit te werken. De basis die de Raad van het College heeft meegekregen is echter bagger en biedt weinig perspectief.

Hoe creatief is de culturele sector?

Verbazingwekkend is de slechte communicatie met de culturele instellingen van zowel het College als de Raad. De raadssceptici geven nauwelijks gehoor aan de vele noodkreten van de Big Six. Gek genoeg zijn de managers van de culturele instellingen er ook nog niet op gekomen om samen om de tafel te gaan zitten en te kijken naar mogelijkheden om te bezuinigen en ervoor te zorgen dat het culturele aanbod in Leeuwarden gewaarborgd blijft. Of klopt het vooroordeel dat de creatieve sector niet ondernemend genoeg is en continu het handje ophoudt voor subsidie?

Kunnen we er wel vanuit gaan dat deze instellingen de expertise hebben om hun eigen toko draaiende te houden? Culturele organisaties: Jullie zijn bondgenoten, geen lotgenoten. Zo langzamerhand mogen jullie de handen ineen slaan om ervoor te zorgen dat jullie het met 1,1 miljoen euro minder kunnen doen. Stel bijvoorbeeld twee commissies samen: een commissie Beeldende Kunst, waar het HCL zich ook toe mag rekenen en een commissie Podiumkunst, waaronder ook het Filmhuis valt, met Parnas die zich met beide partijen kan inmengen. Zoek contact met scholen, stimuleer het animo, kijk naar jullie eigen presteren, leg contact met partners die wellicht willen sponsoren. Jullie weten het doel, ga dan niet zitten wachten op een plan waar jullie je toch nooit over eens kunnen laten. Wees creatief genoeg om samen wat op poten te zetten en het College alsook de Raad daarvan te overtuigen.

Hoe 'ondernemend' is de Gemeenteraad?

In een crisistijd als deze weet de Raad zich geen houding te geven. Er wordt om de problemen heen gedraaid. Er wordt niet met elkaar gecommuniceerd, behalve door als achterlijke studentendisputen op elkaar in te beuken met zogenaamde 'oneliners'. Het is een mooi schouwspel, maar bevorderlijk voor de gemeente is het absoluut niet. Kan je de Gemeenteraad zien als een onderneming? Kan hierbinnen samengewerkt worden, man tot man, of moet er persé de nadruk gelegd worden op het vooroordeel? Het is klaar met het eeuwige ego-geneuzel en het narcisme. Tijd om volwassen te worden en de koppen bij elkaar te steken. Tijd om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Als 'samenwerken' dusdanig als keyword wordt ingezet om de financiële crisis het hoofd te bieden, begin dan eerst eens bij de Raad zelf.

Elke Verwoerd


opinie: Mijn beleving van het gesprek met Marco florijn.

13-02-2011 • ( cliëntenraad WWB op 27 januari 2011.)

Er is de afgelopen jaren veel geld en energie gestoken in het laten participeren van burgers. Het was het paradepaardje van de gemeente. Maar Marco verteld dat er nu fors bezuinigd moet worden en dat dit ingrijpende gevolgen heeft voor een aantal kwetsbare doelgroepen.

Het participatiebudget is bedoeld voor mensen die vanwege hun ziekte of beperking in het dagelijkse leven gebruik kunnen maken van verschillende voorzieningen.

De wet: Werken naar Vermogen

De Wajong, de WSW en de bijstand vallen straks onder één regeling. Alleen de mensen die 80 tot 100 procent worden afgekeurd komen nog in aanmerking voor de nieuwe Wajong. De anderen vallen onder de wet: Werken naar Vermogen.

Het tempo van de invoering, 1 januari 2012, is te snel. De mensen die niet geheel afgekeurd worden, maar wel een grote afstand hebben tot de arbeidsmarkt vallen straks onder deze wet. Er blijven nog aparte regelingen bestaan voor Wajongers en WSW'ers.

Hoeveel geld de gemeenten krijgen voor de uitvoering van één regeling is al helemaal niet helder. Wel is duidelijk dat op verschillende regelingen wordt bezuinigd. Zoals 690 miljoen euro op het participatiebudget, dat gemeenten kunnen gebruiken voor begeleiding.

De WSW indicatie wordt nog wel gegeven, maar er zijn geen plekken meer waar deze mensen kunnen en mogen werken. Marco sprak van een nep indicatie. Want wat heb je aan een indicatie zonder werkplek.

Door de Wajong herkeuring kan het zijn dan zo'n 60 procent van de Wajongers hun uitkering verliezen ,omdat ze volgens de WWB norm behandeld worden. Als je samen woont en je partner heeft inkomen of je woont nog thuis kan je fluiten naar je uitkering.

Het Participatiebeleid

Het Participatiebeleid is voornamelijk gericht op de 3e en 4e trede van de participatie ladder. Om verwarring te voorkomen, ook mensen die een kleine afstand hebben op de arbeidsmarkt staan tegenwoordig op de participatieladder.

Participeren is een benaming voor alle activiteiten die men doet in de samenleving. Onbetaald werk, vrijwilligers werk, maatschappelijk nuttig werk (verplicht vrijwilligerswerk binnen een re-integratie traject), buurt en/of vereniging activiteiten en betaald werk.

Als je op één van de eerste twee treden staat heb je een grote afstand tot de arbeidsmarkt, 3 en 4 weer wat minder en de 5e en 6e trede kunnen in principe volgens Marco Florijn ook werk vinden zonder dat de gemeente zich daarmee bemoeid. Deze groep wordt in de toekomst doordat er bezuinigd moet worden verwezen naar uitzendbureaus om zo zelfstandig werk te vinden.

Marco wil zich inzetten voor de groep die op de 3e en 4e trede staan. Deze mensen vallen straks buiten bepaalde regelingen. Hij vindt scholing belangrijk voor deze groep zodat ze klaargestoomd kunnen worden voor later.

Over twee jaar wanneer er minder werkloosheid is en werkgevers juist mensen te kort komen, kunnen deze mensen met een diploma aan de slag. De vraag wordt gesteld of dat dan erkende opleidingen zijn. Marco verteld dat er bij de ROC 's nogal op weerstand gestuit word, omdat het vaak jongeren zijn die daar naar school gaan. Marco is erg te spreken over de opleiding die in samenwerking met hogeschool Stenden tot stand is gekomen. Het heet: 'Ik. BV.' Je werkt aan jezelf en krijgt een start kwalificatie waardoor je kunt doorstromen naar het MBO en/of HBO.

Een ombudsman binnen de sociale zaken.

Florijn is bezig met het van de grond krijgen van een soort ombudsman/vrouw om in te zetten binnen het Werkplein. Deze persoon kan mensen partijdig (de kant van de klant) verwijzen, adviseren en ondersteunen. Er is al iemand voor aangewezen, maar ze werkt nog niet officieel als ombuds'man'. Haar naam is Martine Wiersma.

Ook de IQ maatregel heeft grote gevolgen. Burgers die een IQ hebben onder de 80 hadden recht op begeleiding via een indicatie. Deze grens wordt naar beneden geschroefd. De boven grens voor nieuwe indicatie wordt een IQ van 70. Hierdoor gaat deze groep het nog zwaarder krijgen. Marco had hier zelfs slapeloze nachten van.

Schuldhulpverlening

Doordat er bezuinigd moet worden zal binnen de schuldhulpverlening meer eisen aan deelnemers worden gesteld waardoor het gevaar ontstaat dat er een groep uitgesloten wordt voor een traject.

In Den Haag zijn politici zo hard geworden of zijn vanuit hun opvoeding of genen zodanig ontwikkeld dat ze de gevolgen van deze ingrijpende maatregelen niet eens zien.

Re-integratie

Een positief punt van de bezuinigingen vind Marco dat er gerichter gekeken moet worden naar de groepen die echt hulp nodig hebben bij het participeren en re-integreren.

Er wordt nu te gemakkelijk omgegaan met re-integratie trajecten. Het kan veel gerichter en efficiënter. Je kunt beter een beperkt aanbod hebben met goede kwaliteit en inzetten op onderwijs. Zo kun je de jongste groep behoeden voor problemen in een later stadium.

Verder moet er nu wel beter samengewerkt worden met onderwijs, zorg en hulpverlening. Marco spreekt zijn zorgen uit over hoe de bezuinigingen toegepast gaan worden, als er niet naar de sociale kant wordt gekeken dan treft het de burgers zo hard dat de gevolgen onmenselijk zijn. Hij wil invloed proberen uit te oefenen nog voordat de plannen naar de tweede kamer gaan.

Inkrimpen UWV

Het UWV moet door de bezuinigingen 40 procent inkrimpen dat betekend dat er vanaf 1 januari 2012 er nog maar één vestiging is binnen Friesland. Deze staat in Leeuwarden. De hele provincie moet het dus doen met 1 vestiging.

Omdat het UWV ook op het personeel moet gaan bezuinigen, is er veel minder tijd om werklozen persoonlijk te begeleiden naar een nieuwe baan. De instantie wil dit opvangen met digitale begeleiding; met e-coaching zijn de afgelopen jaren al wat proefprojecten geweest.

Het dubbele hierin is dat het UWV vooral de afgelopen twee jaar fors heeft geïnvesteerd in de werkpleinen. Een andere grote zorg is dat er na 2011 geen koopkracht bescherming meer is voor de minima. De mensen zullen daardoor in koopkracht nog verder achteruit gaan.

Er wordt een vraag gesteld over 57+ers. Kunnen deze mensen niet met rust gelaten worden als ze bijna geen kans meer op de arbeidsmarkt hebben. De wethouder gaf aan dat het die kant wel op zou gaan.

Beeldvorming

Er wordt een vraag gesteld over de beeldvorming. De zorg wordt uitgesproken over het negatieve beeld dat veel mensen hebben van mensen met uitkering. Deze zouden lui zijn en op zak teren van de belastingbetaler.

Marco wil dit probleem in de media brengen, juist door deze mensen een gezicht en identiteit te geven zal het vooroordeel bestreden worden.

De WSW had ooit een boekje uitgebracht met Foto's en persoonlijke verhalen. Een wethouder uit Arnhem probeert ook "rechtse gezichten" (en dat klinkt heel raar) in de media te krijgen die als ambassadeur kunnen dienen voor het tegengaan van stigma's.

Zodat er petities (Een verzoekschrift ondertekend door een groep personen met een politiek of maatschappelijk doel.) ingediend kunnen worden Bij de politici in Den haag.

Cleo Vellema februari 2011.


Ouderen en openbaar vervoer : OV-chipkaart en kaartautomaten.

02-05-2010 • De invoering van kaartautomaten op de stations en perrons van de NS en de invoering van de OV-chipkaart heeft het er voor een deel van onze bevolking niet gemakkelijker op gemaakt.

Vandaag ( 29 april 2010 ) heb ik daar in het NS station van Leeuwarden het nodige van gezien. Ik wil u daar graag deelgenoot van maken.

Omdat ik de geruime tijd geleden aangeschafte "OV-chipkaarten" voor mijn vrouw en mij wilde opladen ging ik naar het busstation. Bij het busstation de Arriva winkel binnengestapt en gevraagd aan de dame achter het loket of ze de beide kaarten met een bepaald bedrag kon opwaarderen. "NEE" was het antwoord.

Op mijn vraag waar dat dan wel zou kunnen kreeg ik te horen: "Dat weet ik niet." "Misschien op het station" werd er nog geopperd.

In de stationshal van de NS zag ik diverse kaartautomaten staan. Een paar bejaarde dames druk met elkaar in gesprek en wijzend op de verschillende onderdelen van de kaartautomaat.

Het lukte niet daar de benodigde kaarten voor de reis uit te toveren.

Ik hoorde één van de dames zeggen : "Ik snap er niks van, laten wij maar een kaartje kopen bij het loket" Daarna zie ik ze naar het enige bemenste loket in de hal lopen.

Zelf nog geen oplaadpunt voor mij OV-chipkaarten gevonden. Buiten zie ik plotseling een automaat staan waar de OV-chipkaarten geladen kunnen worden.

Helaas een sticker geeft aan dat de automaat nog niet in gebruik is, Tevens wordt aangegeven dat in de stationshal bij het loket met het symbool van de OV-chipkaart de kaarten geladen kunnen worden.

Terug in de hal van het NS station. Er is slechts één geopend loket. Het bedoelde logo zie ik niet. Toch maar in de rij wachtenden aansluiten.

De dame achter het loket is in gesprek met twee bejaarde dames. Zij hebben problemen met het opladen van de OV-chipkaart. Hun banknummer wordt geweigerd. Met een engelengeduld hoor ik de dame achter het loket keer op keer uitleggen wat er aan de hand is en dat de dames naar hun bank moetren om het één en ander goed te regelen.

Telkens weer "Ja maar " en dan het hele verhaal nogmaals.

In rij wachtenden merk ik enige onrust en irritatie. Blikken op de klok of horloge. Haal ik mijn trein nog.

Wat opvalt is dat alle wachtenden bij dit loket de 50 ruim zijn gepasseerd. Kennelijk is het bemachtigen van een geldig kaartje via de automaten voor hen een te in gewikkelde weg of vinden ze het risico op fouten te hoog.

De rij wachtenden achter mij groet. De onrust en het ongeduld voor mij groeit ook.

Na een kleine tien minuten had ik het wel gehad en ben ik met twee nog niet te gebruiken OV chipkaarten naar huis gegaan.

Slechts één geopend loket, lange gesprekken bij het loket en voor ouderen onbegrijpelijke kaartautomaten.

Bert Bisschop.


“Op het armoedebeleid wordt in ieder geval niet bezuinigd!”

24-02-2010 • Op vrijdag 19 februari 2010 was er een verkiezingsdebat in dorpshuis “De Weme” in Lekkum op uitnodiging van het dorpsbelang Lekkum-Miedum-Snakkerburen.

De opkomst van bewoners was ongeveer 30 à 35 mensen en daarmee dus tamelijk goed bezocht.

Lees verder…»


Presentatie Lokale Monitor Werk, Inkomen en Welzijn aan

22-02-2010 • Presentatie Lokale Monitor Werk, Inkomen en Welzijn aan wethouder Florijn van de gemeente Leeuwarden op donderdag 18 februari 2010. Door de crisis is het sociaal beleid van gemeenten belangrijker dan ooit.

De FNV heeft gegevens verzameld over armoedebeleid, aanbesteding van de thuiszorg en aanpak van de crisis door gemeenten.

Onderstaande Lokale Monitor Werk, Inkomen en Welzijn van het FNV zien wij als een ondersteuning van ons verkiezingsprogramma.

Lees verder…»


Opinie: Het sociale gezicht van D66 ???

06-02-2010 • Een lokale afdeling van een landelijke politieke partij zal over het algemeen achter de standpunten en de koers van haar landelijk bestuur staan.

Lees verder…»


marktwerking in de zorg

13-01-2010 • Ziekenhuizen

Dat specialisten massaal ziekenhuizen verlaten om in beter betalende particuliere klinieken aan het werk te gaan, toont het verziekende effect van marktwerking in de zorg aan.

Deze specialisten zijn goed opgeleid met veel publiek geld en gaan nu in particuliere klinieken de krenten uit de pap halen.

De reguliere zorg wordt leeggezogen en mag straks vooral de problemen oplossen die voor de particuliere instellingen niet winstgevend zijn. Zodra het moeilijk wordt, verwijzen ze mensen weer naar de reguliere zorg.

Ook staat bij de particuliere zorgaanbieders de kwaliteit niet altijd hoog in het vaandel, zo is gebleken uit meerdere rapporten van de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

De wachttijden zijn de afgelopen jaren de spuigaten uitgelopen en de bureaucratie in instellingen drijft menig specialist tot wanhoop, denk hierbij aan het invoeren van de diagnosebehandelingcombinatie ( DBC ).

De SP heeft samen met veertig specialisten en deskundigen, een manifest gepresenteerd met het motto ‘De zorg is geen markt’. Dit is ondertussen door meer 10.000 mensen ondertekend die werkzaam zijn in de zorg en buiten de zorg zoals patiënten.

Dit is een helder signaal dat de markt niet op handen wordt gedragen door de mensen die werken in de zorgsector. Daarnaast wordt de marktwerking ook niet gedragen door de Nederlanders in het algemeen.

Thuiszorg

Marktwerking in de thuiszorg. Iedereen die het nodig heeft, heeft recht op thuiszorg. Met goede thuiszorg kunnen mensen langer in hun vertrouwde omgeving blijven. De thuiszorg moet voor iedereen toegankelijk blijven.

Door de verhoging van de eigen bijdrage thuiszorg hebben meer mensen afgezien van thuiszorg, terwijl ze die wel nodig hebben. De SP is voor de afschaffing van deze eigen bijdrage. De indicatie en controle gekte in de thuiszorg moet stoppen. Er moet een einde komen aan de overmatige registratie en stopwatchzorg.

Het bureaucratische indicatieorgaan Moet worden opgeheven, en de wijkverpleegkundige beoordeeld wie welke zorg nodig heeft. De thuiszorg moet kleinschaliger werken, vanuit de wijk met een vast team.

Wij vinden ook dat de zorgplicht voor de huishoudelijke zorg weer moet worden ingevoerd en voorzieningen voor gehandicapten niet mogen worden overgelaten aan de willekeur van gemeenten. De eigen bijdragen die gemeenten kunnen vragen moeten worden beteugeld. Bureaucratie is een vorm van georganiseerd wantrouwen naar de mensen die werken in de zorg.

Hierdoor komen mensen niet meer toe aan het werk dat ze eigenlijk zouden moeten en willen doen. Namelijk zorgen voor en aandacht geven aan mensen.

De bureaucratie in de zorg moet daadwerkelijk aangepakt worden. Er moet een einde komen aan de indicatie en controle gekte.

Bijvoorbeeld door het afschaffen van DBC’s en het Centrum Indicatiestelling zorg ( CIZ ). Naast de wet om de verplichting voor de Europese aanbesteding te veranderen, dient Kant nog twee andere wetten in.

Eén om voor de hulp in het huishouden een basistarief in de wet te leggen. Zo kunnen gemeenten niet meer onder een prijs aanbesteden waarmee het onmogelijk is om het CAO-loon te betalen. Kwaliteit krijg je niet door op de prijs te concurreren. Kwaliteit is er door betrokken, goed opgeleide medewerkers”.

De andere wet regelt dat gemeenten het geld dat zij krijgen voor de WMO ook moeten besteden aan de zorg. Deze wijziging maakt het onmogelijk dat mensen die zorg krijgen geconfronteerd worden met alfahulpen waar zij technisch ook de werkgever van zijn.

De zorginstelling mag alleen alfahulpen inzetten indien zij in loondienst zijn van de zorginstelling. Maar cliënten moeten daar expliciet om vragen.

Ik snap dan ook niet dat er nog steeds mensen zijn die denken dat de marktwerking in de zorg werkt, het is alleen maar duurder geworden en het kost de gemeenschap handen vol geld. Vooral de zieke mensen betalen het gelag.

Gré Rinzema


Politie Fryslân in problemen.

30-12-2009 • Op woensdag 30 december 2009 hoorde ik op “Omrop Fryslân” een interview met de korpschef van de Friese politie, mevrouw M. Berndsen.

Het interview had te maken met de wel zeer zorgelijke financiële huishouding van het korps.

De bouw en aankoop van bureaus heeft zo bleek in maart van 2009 een overschrijding van 69 miljoen euro opgeleverd.

Daarnaast zal het Rijk in verband met bezuinigingen minder geld beschikbaar stellen voor de politie .

Ook politie Fryslân zal daar de gevolgen van gaan ondervinden. Op een tweetal opmerkingen van mevrouw Berndsen uit dit interview wil ik even nader ingaan.

Ze gaf aan dat de financiën van het Rijk voldoende waren voor een betaalbare hoeveelheid politie personeel van 1356 personen. De huidige kopsterkte is echter 100 personen groter. Deze benadering dat de hoeveelheid geld bepalend is voor de politiezorg voor de burgers lijkt mij een onjuiste stelling.

De stelling moet volgens mij zijn: “Welke politiezorg mag de burger verwachten, welke zorg wil je leveren, op welke tijdstippen, met welke beschikbaarheid/aantallen en met welke kwaliteit.” Uiteraard moet je daarna kijken wat gaat dat kosten.

Kost het meer dan er aan financiële middelen vanuit de Rijksoverheid komt, dan zul je naar mijn stellige overtuiging de landelijke overheid daar over moeten aanspreken. Laat de minister maar aangeven op welke onderdelen het minder zal moeten. Laat de rijksoverheid zelf de kaasschaaf maar gebruiken. Maak haar daarmee verantwoordelijk voor de te leveren politiezorg. Communiceer dat dan ook naar je burgers. Aan de burgers wordt tekens bij verkiezingen, aangegeven dat politiezorg hoog op de agenda staat.

Laat die burger maar weten hoe daar meer wordt omgegaan.

Hoe belangrijk het werkelijk geacht wordt. Het volgende punt waar ik op in wil gaan is dat ik mevrouw Berndsen hoorde zeggen dat wij een “vergrijst” korps hebben. Hoe is het mogelijk?

Tijdens mijn werkzame leven bij de gemeentepolitie Leeuwarden en bij de regiopolitie Friesland is er vanuit de dienstcommissie en buitengewone regionale dienstcommissie, de huidige ondernemingsraad, telken male gewezen op de zeer ongunstige leeftijdsopbouw van de medewerker.

Even zo vaak is toegezegd dat bij de werving en opleiding van personeel aan een evenwichtige leeftijdsopbouw van het personeel gewerkt zal worden.

Ik kan nu niet anders concluderen dan dat er op dat terrein kennelijk niets bereikt is.

Bert Bisschop


dossiers Leeuwarden

Recent nieuws

Uit de agenda

    Gezocht: Campagnevoerders.

    Gezocht: Campagnevoerders

    SP in Fryslân

    SP Nieuws
    Tweede Kamerverkiezingen 12 september 2012
    1 voor allen
    Laat zien waarom je SP-lid bent

    Vroeg of laat
    Studio SP
    top